تبلیغات
فونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا ساز
فونت زیبا ساز
فونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا ساز
فونت زیبا ساز
فونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا ساز
فونت زیبا ساز
فونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا ساز
فونت زیبا ساز
فونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا ساز
فونت زیبا ساز
غمکده ی تنها عشق وجود دلم - توهم عشق(داستانی از روی واقعیت)
درباره وبلاگ

آرشیو

طبقه بندی

آخرین پستها

پیوندها

پیوندهای روزانه

صفحات جانبی

نویسندگان

ابر برچسبها

نظرسنجی

آمار وبلاگ

تماس بامدیریت شایان

کد تماس با ما

شایان موزیک

چت روم

چت روم

تعبیر خواب آنلاین

تعبیر خواب

اس ام اس های تصادفی


برای نمایش تصاویر گالری كلیك كنید


دریافت كد تنهاعشق وجد

فال حافظ
Admin Logo
themebox

تقریبا همه موضوع علاقه جوان را فهمیده بودند. هر کس حرفی می زد. یکی دلش به حال او می سوخت و دیگری عشق را فقط مربوط به افسانه و کتاب می دانست. اما عاشق که دل در گرو مهر معشوق داده بود، هیچ حرفی را جز معشوق نمی شنید و چهره ای جز او نمی دید.
تـوهـم عـاشـقی

تقریبا همه موضوع علاقه جوان را فهمیده بودند. هر کس حرفی می زد. یکی دلش به حال او می سوخت و دیگری عشق را فقط مربوط به افسانه و کتاب می دانست. اما عاشق که دل در گرو مهر معشوق داده بود، هیچ حرفی را جز معشوق نمی شنید و چهره ای جز او نمی دید. آتش عشق آنچنان در درونش زبانه می کشید که وجودش را خاکستر می کرد و از نو در عشقش متولد می شد. پدر و مادر جوان که همه راه ها را امتحان کرده بودند تا پسر را از این عشق برهانند و وجودش را از بند معشوق باز کنند، هیچ گونه توفیقی در این راه نیافتند به ناچار نزد بشرا رفتند. بشرا وقتی دلدادگی و سوختگی عشق جوان را دید، به چهره رنگ پریده جوان نگاه کرد و از او خواست تا مدتی در یکی از کوه ها تنها زندگی کند. در ابتدا این خواسته بشرا در نظر پسر بسیار نامعقول و عجیب آمد. جوان با خود اندیشید که اگر درخواست بشرا را بپذیرد ،دیگر تا مدتی نمی تواند محبوبش را ببیند. ولی اصرار پدر و مادر برای قبول کردن درخواست بشرا، جوان عاشق را مجبور به پذیرفتن کرد اما بشرا قبل از معرفی کوه موردنظر، از جوان عاشق پرسید:

تو ادعا می کنی که دختری را دوست داری و به او سخت علاقه مندی، درست است؟

جوان که ابتدا خشمگین شد، با لحن تندی پاسخ داد:

بله، من به دختری علاقه مندم، اما این علاقه و عشق من نه تنها ادعا نیست، بلکه حقیقت محض است.

بگو ببینم حقیقت از نظر تو چه معنایی دارد؟

خب، حقیقت یعنی آنچه که راست است.

واقعیت هم راست است پسرم. حالا به من بگو که آیا عشق تو واقعی است یا حقیقی؟

جوان که خود را در پاسخ به سوالات بشرا درمانده دید، سری تکان داد و برای آنکه بشرا متوجه ضعف و درماندگی اش در پاسخ دادن نباشد، با عجله از جایش بلند شد و از او خواست تا هر چه سریعتر آن کوه را نشانش دهد تا زمان تعیین شده هرچه زودتر سپری شود و او دوباره به نزد محبوبش بازگردد.

«بشرا» که به خوبی توانست، ناتوانی پسر را در چشمانش ببیند، بدون آنکه عکس العمل خاصی از خود نشان دهد، با لبخندی که روی لبانش بود، روبه روی پسر ایستاد و آدرس کوه را به او نشان داد. در ادامه از جوان خواست مدت یک ماه در غاری که بالای آن کوه قرار دارد، بماند و حتی برای غذا خوردن هم بیرون نیاید. بشرا به پسر گفت که برای یک ماه، آذوقه اش را در همان غار گذاشته است. جوان عاشق، قبول کرد و سریع اسبابش را جمع کرد و در حالی که هنوز منظور بشرا را از این کار نمی فهمید، به سمت نشانی رفت. جوان رفت و بشرا در دل برای او دعا کرد. روزها می گذشت و جوان عاشق همچنان در غار تاریک زندگی می کرد. یک هفته به همین شکل گذشت تا اینکه تاریکی غار و تنهایی به پسر فشار آورد و به بشرا پیغام فرستاد که می خواهد از غار بیرون بیاید. بشرا که بی تابی و بیقراری پسر را برای رهایی دید، به نزد پسر درون غار آمد و از او پرسید:

الان بزرگترین خواسته ات چیست فرزندم، بگو تا آن را انجام دهم؟

فقط می خواهم از این غار تاریک بیرون بیایم. تنهایی و سکوت مطلق غار، دیوانه ام می کند. احساس می کنم انسان پوچ و به دردنخوری شده ام. تقریبا تمام روز را در غار به بطالت و بی کاری می گذرانم. دیگر خسته شده ام، می خواهم بیرون بیایم.

پس قراری که به خاطر عشقت با هم گذاشتیم چه می شود؟

من هنوز هم به آن دختر علاقه مندم اما دیگر طاقت ماندن در این غار تاریک را ندارم. بگذارید بیرون بیایم آن وقت به سراغ عشقم خواهم رفت.

بشرا که از این حرف پسر لبخند تلخی بر روی لبانش نقش بست، بدون آنکه کوچکترین حرفی بزند، به آرامی از کنار پسر بلند شد و بیرون غار رفت. پسر که از این رفتار بشرا به شدت متعجب زده شد، با دستپاچگی و به سرعت به دنبال بشرا از جایش بلند شد و با صدای بلندی گفت:

کجا می روید استاد! پس می توانم از غار بیرون بیایم؟

بشرا، در حالی که به سمت در ورودی غار می رفت، بدون آنکه به سمت جوان برگردد گفت: آری فرزندم. می توانی به بیرون غار بیایی. تو زندانی من نیستی که از من اجازه خروج می گیری. «خداوند مهربان»، انسان را موجودی آزاد آفریده است، پس سعی کن خود را گرفتار توهمات نکنی.

منظورتان چیست؟! چه توهمی؟

توهم «عاشق بودن».

اما استاد، من واقعا آن دختر را دوست دارم. من عاشق او هستم. هر وقت او را می بینم دست و پایم می لرزد و قلبم تندتند می زند. شب ها با فکر او می خوابم و روزها با یاد او از خواب بلند می شوم. این دختر همه فکر و خیالاتم شده. و شما به همه اینها می گویید توهم؟!

بیشتر ما انسانها در توهم خود اسیریم. عشق زیباست و عصاره حیاتی روح آدمی است. اگر عشق نباشد، انسان می میرد. روح آدمی تشنه عشق است زیرا از عشق متولد شده و با عشق به تکامل می رسد، از این رو می توان همه انسانها را محتاج و نیازمند عشق دانست. اما در برابر عشق خالص، عشق های کاذب و خیالی هم وجود دارد. عشق های خیالی، عشق هایی دروغین و پوشالی هستند. اگر به زندگی عاشقان راستین بنگری؛ خواهی دید که آنها به واسطه عشقشان، نیرومندترین و قدرتمندترین مردم آن زمان بودند! انسان هایی که عشق راستین، آنها را سربه دار کرد و زندگی زمینی شان را گرفت اما در حقیقت، آنها حیاتی جاودانه یافتند چراکه در حقیقت عشق، فنا و نابودی راه ندارد و هرچه هست همه جاودانگی و ابدی است. آری فرزندم؛ اگر تو هم حقیقتا عاشق بودی، هیچ چیز و هیچ کس نمی توانست تو را شکست دهد. عشق راستین، آنقدر به تو امید و قدرت می داد که حتی اگر ماه ها از محبوبت به ظاهر دوربودی، اما خاطره و یاد او همیشه در قلب و ذهنت زنده بود. خستگی زودهنگام تو نشان داد که عشق تو نه تنها عشق نبود، بلکه حقیقت هم ندا شت.

پس این چند سالی که من آن دختر را دوست داشتم چه؟ یعنی همه آن سال ها خیالی بود؟

آن سال ها به گمان عشق زندگی می کردی زیرا محبوبت همیشه در برابرت بود و هر لحظه اراده می کردی او را می دیدی، اما به محض آنکه مدت کوتاهی از او دور شدی، تنها خواسته ات، رهایی از تاریکی و تنهایی غار بود. انسانی که عاشق است، با یاد محبوبش هیچ گاه خود را تنها و خسته نمی بیند و تنها خواسته اش فقط و فقط مشعوقش است و بس. عاشق هرگز خشمگین نمی شود زیرا خاصیت عشق، نرمی و انعطاف است. هر زمان که خواستیم حقیقت عشقمان را درک کنیم از خود بپرسیم آیا حاضر هستیم برای به دست آوردن عشقمان، سخت ترین راه ها و خطرناک ترین مسیرها را بپیماییم یا اینکه هر گاه به سنگی بزرگ برخوردیم، همه چیز را فراموش خواهیم کرد؟



نوشته شده توسط :shayan
یکشنبه 1389/09/21-12:01 ب.ظ











خون ریخته شده عشق

انواع کد های جدید جاوا تغییر شکل موس